Uprawa roli
Każda roślina uprawna, aby mogła normalnie rosnąć i wydać plon, musi mieć zapewniony dostęp do wody i składników pokarmowych, pobieranych z gleby przez korzenie. Niezbędny jest także tlen zużywany w procesie oddychania korzeni. Warunki te zostaną spełnione, jeśli korzenie roślin przerosną dużą objętość gleby. Większość bowiem drobnych korzeni, chłonących wodę i składniki pokarmowe, znajduje się w warstwie uprawnej gleby; im ta warstwa będzie miała większą miąższość, tym lepsze będą warunki wodno-powietrzne i odżywcze dla roślin. Dlatego od najdawniejszych czasów uprawę roli uważano za podstawowy zespół czynników agrotechnicznych, którego zasadniczym celem jest stworzenie roślinom uprawnym jak najlepszych warunków do wzrostu i rozwoju. Budowa gruzełkowata sprzyja zjawiskom fizykochemicznym i procesom biologicznym, zachodzącym w glebie, a tym samym zapewnia najkorzystniejsze warunki wzrostu roślin. W glebie strukturalnej korzenie przenikają w głąb, przezwyciężając łatwo niewielkie opory, jakie stawia gleba. Uprawa mechaniczna działa na strukturę w sposób skomplikowany i wieloraki; przede wszystkim potęguje dodatnie działanie naturalnych czynników, a także chroni przed czynnikami negatywnymi, niszczącymi strukturę. Głęboka orka sprawia, że działanie mrozu jest bardziej bezpośrednie i ostre. Podczas jej wykonywania wydobywa się na wierzch wypłukane przez deszcze koloidy glebowe, odznaczające się właściwościami sklejającymi elementarne cząsteczki gleby w gruzełki. Dodatnie oddziaływanie zabiegów uprawowych na stan strukturalny gleby uzyskuje się tylko wówczas, gdy przeprowadza się je przy właściwym uwilgotnieniu gleby. Natomiast wykonując upraw-ki podczas niewłaściwej wilgotności, z łatwością możemy zniszczyć budowę strukturalną. Gdy gleba jest zbyt mokra, gruzełki podczas uprawy rozmazują się, dając szklistą powierzchnię, która się zsycha i tworzy twardą skorupę utrudniającą wymianę gazową. Uprawa gleby nadmiernie wysuszonej powoduje jej rozpylenie, a Więc także zniszczenie budowy gruzełkowatej.