Ogrodnictwo

Światło stanowi podstawowy czynnik, warunkujący wytwarzanie przez rośliny zielone materii organicznej z prostych składników mineralnych. Aby otrzymać normalny plon, należy zapewnić odpowiednie natężenie światła i jego ja-kość oraz stosowną długość naświetlania. Rośliny korzystają zarówno ze światła bezpośredniego, pochodzącego ad słońca, jak i rozproszonego, odbitego od chmur i pyłów znajdujących się w atmosferze. Promieniowanie rozproszone ma dla roślin ogromne znaczenie, gdyż daje dużo promieni fioletowych i pomarańczowych, koniecznych przy asymilacji i innych procesach życiowych roślin. Szczególne znaczenie ma ono w dni pochmurne, kiedy nie zachodzi promieniowanie bezpośrednie. Należy jednak pamiętać, że promieniowanie bezpośrednie jest również konieczne. Planując rozmieszczenie roślin w ogródku, musimy uwzględnić ich wymagania świetlne i nie sadzić gatunków światłolubnych w miejscach zacienionych, gdyż rośliny te nie mogą żyć w warunkach słabego natężenia światła z powodu zbyt szybkiego oddychania i zużywania produktów fotosyntezy. W warunkach niedostatku światła u roślin światłokibnych występuje zjawisko etiolacji, czyli wypłonienia pędów. Międzywęźla łodygi nadmiernie się wydłużają, liście są małe, cienkie, na długich i wiotkich ogonkach, całe rośliny stają się jasne, wiotkie, łatwo wylęgają, kwitną skąpo i z opóźnieniem. Zjawisko to może także wystąpić przy zbyt gęstych wysiewach oraz podczas przygotowywania rozsady, kiedy dostęp światła do roślin jest utrudniony (np. są usytuowane z dala od okna). Natomiast rośliny cieniolubne, to znaczy nie znoszące silnego oświetlenia (z roślin uprawianych w ogródku będą to niektóre rośliny ozdobne sadzone pod okapem koron drzew i krzewów), są na ogół bardziej wrażliwe na wyższe temperatury i łatwo więdną w pełnym słońcu.