Ogrodnictwo

Poszczególne rośliny wymagają różnych temperatur gleby i tylko odpowiedni stosunek temperatury powietrza do temperatury gleby warunkuje ich prawidłowy wzrost i rozwój. Niezwykle istotne jest przestrzeganie tych zasad podczas ukorzeniania się sadzonek. U wielu roślin wysiewanych wczesną wiosną zbyt szybki wzrost temperatury powietrza w stosunku do temperatury gleby wpływa na powolny wzrost korzeni, bujny zaś - części nadziemnych, co nie jest korzystne, ponieważ w późniejszym okresie, w przypadku braku opadów, rośliny mogą bardzo niekorzystnie znosić deficyt wilgoci. Źródłem ciepła gleby jest promieniowanie słoneczne, które pada na powierzchnię i zostaje zaabsorbowane przez glebę. Również ciepły deszcz oraz wiosenne wody zalewowe, co prawda w niewielkim stopniu, mogą być źródłem ciepła gleby. Na ciepło gleby wpływają także procesy mikrobiologiczne. Odgrywają one niekiedy wielką rolę w ocieplaniu gleby, np. przy uprawie roślin w inspektach i na rozsadnikach. W uprawie gruntowej procesy te mają mniejsze znaczenie. Czynnikiem decydującym o pojemności cieplnej gleby jest zawarta w niej woda, ponieważ ma ona dwukrotnie większą pojemność cieplną niż gleba sucha. Jednak ta woda nagrzewa się wolniej niż gleba, dlatego gleby o dużej zawartości wody i wolno wysychające zalicza się do gleb zimnych, a gleby o małej ilości wody lub szybko wysychające - do gleb ciepłych. Na przewodnictwo cieplne wielki wpływ wywiera masa organiczna, która jest złym przewodnikiem. Dlatego torfy bardzo wolno ogrzewają się i bardzo wolno oziębiają, wskutek czego zamarzanie gleb torfowych jest powolne, a rozmarzanie wiosną - późne. Jeśli chodzi o wpływ uprawy na warunki cieplne gleby, należy zaznaczyć, że zarówno nadmierne spulchnienie, zbrylenie jak i zbicie gleby są stanami niekorzystnymi. Natomiast gleby o strukturze gruzełkowatej zapewniają najlepsze warunki cieplne, ponieważ zatrzymują odpowiednie ilości wody i powietrza, decydując o prawidłowym nagrzewaniu się gleby.