Ogrodnictwo

Bardzo często w ogródkach działkowych spotykamy się ze współrzędną uprawą roślin, kiedy to na jednej grządce rośnie kilka gatunków obok siebie, np. cebula, marchew, koper, sałata, rzodkiewka. Są to najczęściej rośliny o różnej długości okresu wegetacji i różnym pokroju - w mniejszym lub większym stopniu zacieniające się nawzajem. Rośliny o krótszym okresie wegetacji zbiera się wcześniej, sukcesywnie w miarę potrzeby i na ich miejsce dosadza się inne, na późniejszy zbiór, np. po wyrwaniu rzodkiewki sadzi się sałatę, fasolę szparagową, kalafiory czy kalarepę. W tej sytuacji miejsce na grządce będzie maksymalnie wykorzystane, lecz w przyszłym roku znów te same gatunki mogą trafić w to samo miejsce i istnieje wówczas większe prawdopodobieństwo zetknięcia się ich z chorobami i szkodnikami niszczącymi zasiewy. Obserwacje z praktyki, a także liczne opracowania naukowe, wskazują, że większość gatunków roślin musi mieć kilkuletnią przerwę w uprawie na danym polu, stwarzającą warunki do ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. Zaleca się następujące odstępy czasu, jakie należy zachować przy uprawie na tym samym polu: 4 lata: kapustne, pietruszka, cykoria, groch, burak ćwikłowy; 3 lata: fasola, ogórek, sałata, brukiew, czosnek, seler, marchew; 2 lata: cebula, por. Pomidor i papryka w zasadzie nie wymagają przerwy w uprawie, jednak, ze względu na łatwość porażenia przez choroby grzybowe, należy je uprawiać po innych przedplonach oraz unikać sąsiedztwa ziemniaków. Należyte efekty naszej pracy osiągniemy wówczas, kiedy będziemy stosować prawidłowe zmianowanie, to znaczy takie następstwo roślin na danym polu, które gwarantuje uzyskiwanie wysokich, stałych i dobrej jakości plonów oraz przyczynia się do podniesienia i utrzymania na wysokim poziomie żyzności gleby. Zmianowanie odegra swoją rolę tylko wówczas, jeżeli uwzględni się w nim określone czynniki przyrodnicze i agrotechniczne.