Ogrodnictwo

Pomidory i ogórki maksymalne zapotrzebowanie na wodę wykazują w okresie zawiązywania owoców. W przypadku braku wilgoci, opadają zawiązki owoców i skraca się długość okresu owocowania. Cebula, ze względu na słaby system korzeniowy, ma największe wymagania wilgotnościowe w okresie od pojawienia się wschodów do tworzenia się cebul. Niedobór wody w tym okresie powoduje drobnienie cebul i spadek plonu. Rzodkiewka udaje się tylko w glebie wilgotnej. W przypadku braku wody wolno rośnie, zgrubienia są małe, twarde i bardzo niesmaczne. Inne warzywa korzeniowe (marchew, pietruszka, skorzonera) są najbardziej wrażliwe na niedobór wody w glebie w okresie intensywnego wzrostu, tzn. od lipca do września. Selery przy braku wody w glebie słabo rozwijają korzenie spichrzowe, a silniej - małowartościowe korzenie boczne, które tworzą tzw. brodę. Warzywa strączkowe (groch, fasola, bób) mają największe wymagania wodne w okresie od kwitnienia do zawiązywania nasion. Szczególnie jest to widoczne w przypadku bobu, który mimo bardzo obfitego kwitnienia nie zawiązuje strąków, jeśli wystąpią niedobory wodne. Spośród drzew owocowych i krzewów jagodowych dużymi wymaganiami wodnymi odznaczają się jabłonie, śliwy, truskawki, poziomki i maliny; średnimi wymaganiami - grusze, orzechy włoskie, agrest i porzeczka czarna, a stosunkowo małymi wymaganiami wodnymi - czereśnie, morele, wiśnie, brzoskwinie i jeżyny. Podczas dłużej trwających okresów suszy następuje zahamowanie wzrostu pędów, przedwczesne dojrzewanie i opadanie owoców, a nawet liści. Skutki braku wilgoci, objawiające się gorszym owocowaniem, mogą wystąpić także w roku następnym.