Ogrodnictwo

Ciepło jest jednym z niezbędnych warunków istnienia roślin. Wzrost i rozwój każdego gatunku, a nawet odmian, odbywa się tylko przy niezbędnym minimum ilości ciepła i minimalnej długości okresu cieplnego. Na stosunki cieplne w siedlisku, czyli miejscu bytowania roślin, duży wpływ wywiera ukształtowanie terenu. Zbocza o wystawie południowej otrzymują znacznie więcej ciepła niż zbocza północne. W terenie falistym zmienność temperatury jest dość znaczna. W pogodne noce powietrze oziębia się i spływa po zboczu w dolinę; tu gromadzi się i tworzy mrozowiska. w których temperatura jest znacznie niższa niż na zboczu, powodując wymarzanie roślin. Jako przykład może posłużyć tu Ogród Działkowy "Akademicki" w Lublinie, który jest położony w terenie bardzo urzeźbionym. Otóż 13 czerwca 1982 roku niespodziewanie wystąpiły przymrozki, uszkadzając pomidory, paprykę, ogórki, fasolę i niektóre gatunki kwiatów letnich. Zaobserwowano przy tym znacznie większe zniszczenia w ogródkach położonych niżej niż na zboczach i wierzchowinie, gdzie większość roślin wytrzymała ten nie sprzyjający okres. Zakres temperatury, w której mogą żyć rośliny, kształtuje się w granicach między tzw. minimum a maksimum termicznym. Minimum termiczne jest to taka temperatura, poniżej której roślina przerywa swoje funkcje życiowe, ale jeszcze nie ginie. Zjawisko to możemy zaobserwować u naszych roślin ciepłolubnych, np. kukurydzy, fasoli, ogórków. Jeśli wysiejemy je wcześnie, a później nastąpią chłody, rośliny te nie rosną i stają się zupełnie żółte, tale jakby uległy działaniu jakiegoś szkodliwego preparatu.